عروسك
اين دومين مغازه اسباب‌بازي فروشي بود كه مي‌رفتيم. مغازه شلوغ بود. نگاهي به ويترين كردم. همه جور عروسك داشت؛ از دارا و سارا گرفته تا انواع عروسك‌هاي باربي و عروسك‌هاي پوليش. ناگهان به ياد كمد سارا افتادم و آنرا با كمد دختر عمه‌اش زهرا مقايسه كردم. جاي چند عروسك در كمد سارا خالي بود. همان عروسك‌هايي كه سارا چشمهايشان را درآورده بود يا دست و پايشان را شكسته بود. او آنقدر سر و صورت آنها را با ماژيك خط كشيده بود كه ديگر ارزش نگه داشتن نداشتند. با خودم گفتم: بهتر است كادوي تولد براي سارا عروسك بگيرم تا جاي آن عروسك‌ها در كمدش پُر شود. قبل از آنكه وارد مغازه شوم به ساران كه به اسباب بازي‌هاي داخل ويترين نگاه مي‌كرد، گفتم: ببين دخترم! الآن داخل مغازه مي‌رويم و كادوي تولد فقط برايت عروسك مي‌خرم! سارا همانطور كه چشم به ويترين داشت، پرسيد: اسباب‌بازي چي؟ اسباب‌بازي هم مي‌خري؟ من در حالي كه دست او را گرفته و با خودم به داخل مغازه مي‌بردم، گفتم: عروسك هم اسباب‌بازي است دخترم! همانطور كه عروسكهاي داخل مغازه را حريصانه نگاه مي‌كردم. نگاهم به پلنگ صورتي افتاد كه در گوشه قفسه‌اي نشسته بود. به ياد دوران كودكي خودم افتادم. آن روزها كه به عشق كارتون پلنگ صورتي، ساعتها پاي تلويزيون مي‌نشستم. با دست به آن اشاره كردم تا فروشنده آن را پايين بياورد. فروشنده در حال كادو پيچ كردن عروسكي بود. دختري كه با مانتوي صورتي روبروي آقاي فروشنده بود، در حاليكه كيف پولش را از داخل كيف قرمز رنگش بيرون مي‌آورد،‌ رو به دوستش گفت:

سنگینی قدم های مادرت یادم می آید و بال زدن دیواری که با تکبیرة الاحرام ولادتت، آرام و سر بلند قامت بست آن گونه که هیچ سنگی نمازش را نخواهد شکست، نخواهد شکست دیواری که تو از آن گذشته ای.

زمین رامی فهمیدند، و زمان رابه سمت روزهای آبی وآرام می چرخاندند.

دلم به آن دستان عزیز تنگ است. این شهرشلوغ دست کسی چون توراکم می آورد و در ازدحام و سر سپردگی خویش می ماند. دراین شهرشلوغ سمفونی مرگ می نوازند بی دستدهای نوازش گر توکه مو سیقی زلال باران راباخود دارند.اگر نبودند دستان عاشق تودنیایی اگربود دوزخی مداوم بود.